:|[AQUARIAN GUILD]|:

Emotion2

               ท่ามกลางหิมะที่เริ่มจะโปรยปรายเพราะกำลังจะเข้าหน้าหนาวแล้ว  ผู้คนที่ออกมาจับจ่ายตลาดก็เริ่มเบาบางลงทั้งๆที่เป็นตอนกลางวันแท้ๆ  แต่ภายในร้านอาหาร กลับมาผู้คนมากมายที่บ้างก็มาพักกลางวัน บ้างก็มาหาที่หลบหิมะบ้าง  รวมทั้ง2หนุ่มที่ดูเด่นเป็นป้าสายตาของคนทั้งร้านด้วย ก็ต่างฝ่ายต่างก็หน้าตาดีกันทั้งคู่ จะไม่ให้ใครมามองได้ยังไงกัน อีกคนหน้าบอกบุญไม่รับ กับอีกคนที่ยิ้มแย้มเป็นมิตร กำลังปะทะสงครามเย็นบนโต๊ะอาหารกันอยู่....

“...........” เพราะสิ่งที่พูดก่อนไปหน้านี่ ทำเอาร่างบางยังคงอึ้งจนพูดไม่ออก แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มระรื่นเหมือนเป็นเรื่องปกติซะได้

“ ......ล้อเล่นน่ะครับ...”
คำพูดของชายหนุ่มที่มีแววตาขี้เล่นอยู่ภายใต้แว่นของเค้า ทำให้คินเริ่มโกรธอีกครั้งที่มาล้อเล่นกับความรู้สึกของเค้า ทำเอาใจหายใจคว่ำหมด

“ ไอ้บ้า!!! ......นายสนุกนักหรือไงมาแกล้งฉันเนี้ย!!!” คินลุกขึ้นก่อนจะใช้มือทั้ง2กระแทกโต๊ะอย่างอารมณ์เสีย แต่อีกฝ่ายกับเผ่ยยิ้มให้ก่อนจะตอบกลับมาอย่างสบายๆ

“อยากให้เป็นอย่างนั้นจริงๆเหรอครับ?.....” คำพูดนั้นทำให้คินสงบปากสงบคำทันที ก่อนจะเดินปึงปังออกจากร้านไป แต่ก็ไม่ลืมที่จะด่าทิ้งท้ายให้อีกฝ่าย ทำเอาคนในร้านมองทั้ง2เป็นตาเดียวกัน 
 
“.....บ้าชะมัด...เจ้าหมอนั้นคิดอะไรของมัน....”
        คินเดินสบทมาตลอดทาง ท่ามกลางหิมะที่เริ่มจะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ต้องรีบกลับแล้วสิ.....หนาวชะมัด....แถมยังใส่เสื้อตัวบางซะขนาดนี้ 
           ร่างบางเดินไปก็ห่อตัวไป ไอเย็นที่ก่อตัวเพราะไอร้อนจากการหายใจ เริ่มมาอังที่ริมฝีปากบาง หนาขึ้นๆ
 จนซีดเซียวลง ร่างเล็กเริ่มตัวสั่นเพราะความหนาว ก่อนที่ผ้าอุ่นๆตัวหนา จะคลุมร่างจากด้านหลัง

“....อยากหนาวตายหรือไงครับ?....”
 เจ้าของรอยยิ้มละไมนั้น ตามเค้ามา?? คินเห็นเป็นต้องปัดเสื้อนั้นออก แต่อีกฝ่ายกลับจับยึดไว้ ก่อนจะบังคับสวมให้อีกฝ่าย ไม่ฟังเสียงท้วงของคินแต่อย่างใด
ชายหนุ่มถอนใจอย่างหน่ายๆ ว่าแล้วว่าต้องคิดจะปัดออก แต่ก็รู้ทันหรอกน่า..... ไม่ยอมให้มาหนาวตายตรงนี้หรอก เดี๋ยวจะโดนหาว่า พาคนในกิลล์อควาเรี่ยนมาตายต่อหน้าต่อตาโดยที่ไม่ช่วยจะแย่...

“.....อื้อ.อ..อ..อ....ง่วง...ง...” ร่างบางบ่นพืมพำเบาๆ ก่อนจะเริ่มสปหงก เพราะนอนไม่พอ แต่อีกฝ่ายกลับตื่นตกใจ แล้วจับคินหันหน้ากลับมาก่อนจะใช้ทั้ง2มือหยาบ ตบหน้าอีกฝ่ายไปมาเบาๆ  จนคินเริ่มทำหน้าบู่

“อย่านอนนะๆ เดี๋ยวได้ตายจริงๆหรอก ฮ่าๆๆๆ” ที่แท้ เจ้านี้กะจะแกล้งฉันจริงๆสินะ ไม่ได้ห่วงบ้าอะไรเลย....

“โอ้ย.....เจ็บ...เจ็บนะ ไอ้เบื้อก....”

ร่างบางยังคงทำหน้าสลืมสลือแถมยังทำปากบู่อีก ยิ่งทำให้อีกฝ่ายรู้สึกสนุก ตีไม่หยุดมือ อย่างสนุกสนาน จนคินเริ่มมีน้ำโห จับทั้ง2มือนั้นให้หยุดเสียที

“โว้ย!!! เจ้าบ้า....เล่นพอหรือยั….อื้อ!!...” แต่แล้ว ร่างเล็กก็ต้องชะงักค้าง เมื่ออีกฝ่ายยิ้มทะเล้นให้ก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้แล้วประทับจูบเบาบางให้อย่างไม่ทันตั้งตัว

                    แต่แล้ว จู่ๆร่างเล็กก็เริ่มเนื้อตัวอ่อน จนอีกฝ่ายต้องคอยเอามือรองรับไม่ให้ล้มลง แต่ก็พบว่า คินได้สลบไปแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะช็อคจนสลบหรืออะไรกันแน่ แต่ที่รู้ๆคือ อีกฝ่ายกำลังมีไข้!!! ชายหนุ่มจึงพาร่างบางนั้นไปที่กิลล์ของตัวเอง วันนี้เจ้าหัวหน้าตัวดีก็ไม่อยู่ซะด้วย ขืนร่างเล็กตรงหน้าตื่นขึ้นมาละก็เป็นเรื่องแน่ๆ....
ชายหนุ่มรู้เรื่องนั้นดี จึงล็อคประตูเอาไว้ กันไว้ เผื่อเจ้าตัวตื่นมาจะหนีออกไปข้างนอก แล้วไข้อาจจะหนักข้อกว่าเดิมก็ได้ 

         เจ้าของเรือนแว่นได้รูป  เดินเข้าไปจัดการหายาและอาหารในครัวอย่างชำนาญ เมื่อวางร่างเล็กไปพักลงบนเตียงเรียบร้อยแล้ว

”อืม.....ยาลดไข้....ผ้า..น้ำอุ่น....แล้วก็ข้าวต้มสินะ...”ชายหนุ่มยืนพืมพำไปด้วยและทำงานไปด้วย ขณะที่คินเริ่มลืมตาได้สติช้าๆ ก็พบว่าที่ๆเค้านอนอยู่ไม่ใช่กิลล์ของเค้าเอง

“อ๊า!!....ได้สติแล้วเหรอ  คุณมีไข้น่ะครับ...กินยาก่อนนะครับ...เดี๋ยวจะเอาข้าวต้มมาให้...”
 เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น เมื่อคินหันไป ต้องผิดหวังอย่างร้ายแรง ที่ไม่ใช่ฝันเหรอ??

ตอนนี้ฉันอยู่กับไอ้เจ้าบ้านี่!!!!!!!!!?????

ในกิลล์ของมีน 2ต่อ2เหรอ!!!!

อยากอ่านก็กด alt+Aละกัน

ไม่ได้เอ่ยชื่อเจ้าแว่นแล้วนะ โปรดใช้จินตนาการ จิ้นเอาเองละกัน =w='''