:|[AQUARIAN GUILD]|:

ทิ้งแกไว้นานเลย เจ้าไดอารี่น้อย

เป็นไงบ้าง คนไม่ฝุ่นเกาะจนป่วยหรอกนะ

วันนี้มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง เป็นเรื่องที่หน้าสลดมากๆเลยล่ะ

วันนั้นเป็นเช้าที่ไม่สดใสเอาเสียเลย ฟ้ามืดครึ้มตั้งแต่เช้า

ตอนตื่นขึ้นมาฉันหันไปทางกระจกแล้วก็ต้องตกใจสุดขีด

ว้ากกกก แกเป็นใคร

ฉันเจอผู้หญิงหัวฟูตาเหลือกกว้างปากอ้าค้าง หน้ากลัวสุดๆ

และแล้วฉันก็ตระหนักได้ว่า ตัวเราเองนี่นา

พอหายตกใจก็เข้าไปอาบน้ำ แต่ก้าวเข้าไปได้ไม่กี่ก้าวเท่านั้น

พรืดดดดดด โครมมมม

เสียงไพเราะเสนาะหูอย่างยิ่ง ตัวฉันไถลไปกับพื้นไปจนสุดห้องน้ำ

อะไรเนี่ย ฉันสงสัยจนอดหันไปดูสาเหตุที่ทำให้ลื่นไม่ได้ และ

พบกับความว่างเปล่ากับพื้นห้องน้ำแสนแห้ง

แล้วฉันลื่นอะไร?????? ทำไมฉันถึงซุ่มซ่ามอย่างงี้

แต่งตัวออกไปตลาดว่าจะไปซื้อวัตถุดิบมาทำขนมสักหน่อย

ฉันเลือกที่จะก้าวเท้าซ้ายออกจากบ้าน ตามความเชื่อ

ก่อนที่จะก้าวเท้าขวาตามไปแล้วทันใดนั้น

โป๊ก!!!!!!!!!!!!!

อูย อะไรอีกแล้วเนี่ย ขวับ ฉันหันไปมอง

กิ่งไม้ ขนาดใหญ่ซะด้วย ทำไมฉันไม่เห็นละ ? . ?

ยัยเซ่อเอ้ย

พอถึงตลาดฉันก็มุ่งหน้าไปที่ร้านขายอุปกรณ์เบเกอรี่ทันที

และแล้วก่อนก้าวเข้าร้านด้วยความอะไรไม่รู้

แขนเสื้อฉันถึงไปเกี่ยวถูกซิบกระเป๋าของ ไอ้บ้าคนหนึ่ง

แล้วนายนั่นก็มองหน้าฉันก่อนจะยื่นกระเป๋าให้แล้วพูดเพียงสั้นๆ พร้อมนิ้วที่ชี้มาเกือบจิ้มตาฉัน

"แกะซะ เร็วๆ"

อะไรกันความผิดฉันคนเดียวงั้นสิ ฮึ่ยๆๆๆ แง่ง เดียวกัดนิ้วขาดเลย

แต่ก็แค่คิดในใจ มือก็ดึงเสื้อออกจากซิบ เอ๋ แขนเสื้อเป็นรูด้วย อ๋าาาา เสื้อฉ้านนนนนนนนน

ฉันหันกลับไปยื่นกระเป๋าคืนชายคนนั้นด้วยความหดหู่กับแขนเสื้อ และพบกับรอยยิ้นเย้ยกวนประสาทของเขา

อ้าก ไอ้บ้า แก

แล้วนายนั่นก็เดินหายไปอย่างรวดเร็ว

ไม่รู้จะรีบไปไหน ฉันยังไม่ได้กัดนิ้วนายเลยนะ โทษฐานทำเสื้อฉันเป็นรู (ดุ ชะมัด ยัยนี่ )

เอาล่ะหันกลับไปที่จุดประสงค์ของฉันดีกว่า

ฉันเลือกซื้อไม่นานก็ได้ของจนครบวันนี้ล่ะ ฉันจะทำโดนัท

ด้วยความมุ่งมั่นฉันเร่งเท้าออกจากร้าน ตรงไปที่กิลด์

ที่ที่มีหนูทดลอง ชิมขนม ที่ทำเสร็จ หึหึหึ

เมื่อถึงกิลด์ฉันไม่รอช้าตรงเข้าหาครัวและลงมือทำทันที

ผ่านไปนับนาที

เสร็จแล้ว โดนัท อันแสนภูมิใจ

ไปหาคนชิมดีกว่า

เอ ทำไมเงียบจัง หายไปไหนกันหมดเนี่ย

แง เลยไม่มีคนชิมเลย ชิมเองก็ได้

งับ

กรุบๆๆ ^^""""""" เหะๆๆๆๆ

กรอบดีเนอะ แถมรสชาติยังแบบว่า เหอะๆ คงรู้นะ

แต่โดนัทมันต้องนิ่มไม่ใช้หรอ???

เห้อ หดหู่จริงๆ หมดแรงเเล้ว ไปนอนดีกว่า

สงสัยชาตินี้จะทำอาหารหรือขนมไม่รุ่งแหะ

โดนัทนิ่มๆยังทำให้กรอบได้ ชีวิตฉันนี่จริงๆเลย

เฮ้ย แปะ โครมมม ปึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สิ่งที่ฉันทำก่อนถึงฉันบนคือ การสะดุดบันไดขันสุดท้าย

แล้วไหลลงมาถึงชั้นล่างสุด นี่มันอะไรกันเนี่ย วันนี้มันเป็นวันอะไรกัน

ไม่ไหวแล้ว ล้าเหลือเกิน คร่อกกกกกก