:|[AQUARIAN GUILD]|:

Cyrille L. Berlitz - 24 Aug 08

สวัสดีไดอารี่ของฉันล่ะมั้งนะ ...

เมื่อวานน่ะ ... หัวใจแทบสลายน่ะ เครื่องปริ้นท์สุดที่รักดันพังน่ะสิ ... ฉันก็เลยเอาไปทุบตาเบิร์นนิ่งดราก้อนที่นั่งหัวเราะเพราะฉันแทะเครื่องปริ้นท์ ล่ะมั้ง ?

แล้วตานั้นก็ใช้ฟอร์ซขยี้เครื่องปริ้นท์ฉันซะพังเลย ........... ดีนะ ที่ซื้อใช้ให้ ท่าตอนโทรศัพท์เหมือนพวกเสี่ยพิลึก ... นี่นายเลี้ยงเด็กอยู่ใช่มั้ยเนี่ย !?

แล้วก็มีอีกเรื่องหนึ่ง ... ครอสกับออซ (เอี่ยวอาร์ค) มาที่กิลด์ด้วยล่ะ

อาการ นั้น ของฉันกำเริบด้วยล่ะ ... เพราะฟ้าผ่านั่นแท้ๆ ... ฉันรีบที่จะเอายามากินให้เร็วที่สุด ยาเกลื่อนพื้นเลยล่ะมั้งนะ ... ดีนะที่ออซมาช่วยไว้ทัน ไม่อย่างนั้นคงจะตายจริงๆ แน่ๆ ... มันก็แล้วไปนะ ที่ทั้งยัยมอนมอน และตาเบิร์นไม่ได้ใส่ใจเรื่องฉันเท่าไร ฉันไม่ค่อยอยากให้ใครรู้เรื่องอาการของฉันไปมากกว่านี้ ดีแล้วล่ะที่ยัยมอนมัวแต่ทวงรองเท้าคืนจากตาเบิร์นนั่นอยู่ (ฮา)

และมีอยู่ตอนหนึ่งฉันโดนยัยหม่อนว่าจับปลาสองมือล่ะ ............ อะไรกัน ... ฉันไม่ได้ทำอะไรให้ใครมองอย่างนั้นสักหน่อย

ตอนนี้ฉันก็รักแค่ ... เอ่อ ... รักแค่ ... *หน้าแดงซ่านเพราะความอาย*

แต่ฉันตอนนี้คิดกับออซแค่เพื่อนสมัยเด็กนะ ... ความเชื่อใจตอนนั้นมันเริ่มหายไปตั้งแต่เขาทรยศฉันไปกับเมเบลล์เพื่อนคนสนิทและเป็นแฟนเก่าของเขาแล้วล่ะ ...

มันไม่มีอะไรมากกว่านั้นแล้วนี่นา ... ถึงจะรักก็รักได้แค่ครอบครัวเท่านั้น ... ซึ่งที่รักสำหรับคนรักฉันไม่สามารถที่จะให้เขาได้อีกต่อไปแล้ว

ในเมื่อ ... เขาเลือกที่จะทรยศ ฉันก็เลือกที่จะปล่อยเขา ... ฉันทำอะไรผิดเหรอ ? ฉันผิดเหรอที่ฉันรักเขาแบบครอบครัว ? ฉันผิดเหรอที่ปลื้มหนุ่มหน้าเคะน่ะ ? หรือเป็นเพราะฉั้นทำตัวเห็นแก่ตัว ?

สุดท้ายนี้ก็คงจะไม่มีใครเข้าใจฉันสักคนเดียว ... แน่ล่ะ ขนาดตัวฉันเองฉันยังไม่เข้าใจตัวเองเลย ...

ว่าทำไมปากตัวเอง และกริยาของตัวเองที่ทำไปมันถึงขัดกับในใจนัก ? ... ฉันไม่ได้อยากที่จะทะเลาะทุกวี่ทุกวัน หรือแสดงท่าแบบนั้นออกไปสักหน่อย ... ให้ตายเถอะ *ถอนหายใจ* ถ้าหมอนั่นเข้าใจตรงนี้ได้ก็ดีสินะ ...

ฉันไม่ได้ประชดด้วย ... ชีวิตฉัน อารมณ์ฉัน ฉันอยากจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน ... เช่นเดียวกันเธอจะทำอะไรก็เรื่องของเธอ ฉันไม่สามารถยุ่งได้ ... ใช่มั้ยล่ะ ?

ฉันคงจะดีกับตัวเองเกินไป ... พอออซมาฉันก็ไปคลุกคลีกับออซ ... และทิ้งเธอเอาไว้ ?

และพอเธอจะทำอะไรฉันก็ต้องปล่อยให้ออซอยู่คนเดียว ทิ้งเขาเอาไว้ ?

ฉันไปหาออซเพราะคิดถึง ... ฉันอยากจะถามว่าคุณพ่อกับคุณแม่เป็นยังไงบ้าง ... สุดท้ายคือได้แต่ความเงียบสินะ ... เพราะว่าคงจะไม่ตอบหรอก คงจะเป็นคำสั่งที่ทำให้ไม่สามารถตอบได้สินะ ... ฉันคิดถึงเขาเพราะเขาถือว่าเป็นคนในครอบครัวฉันคนนึง ถ้าคุณพ่อไม่ซื้อเขามาจากงานประมูลเลวอะไรนั่น ... ฉันก็คงไม่พบเขา อีกทั้งออซยังเป็นคนที่ดูแลฉันตั้งแต่เจ็ดขวบด้วยซ้ำไป ... รู้สึกอบอุ่นเมื่อได้อยู่กับออซ เขาเป็นเหมือนแสงที่ทำให้ฉันรู้สึกดีเมื่อได้ชิดใกล้

ส่วนทำไมฉันต้องทิ้งออซเอาไปแล้วไปหาเธอนั่น ... ฉันเองยังไม่รู้ตัวเองเลย ... ไม่รู้ทำไมกันนะ ?

เพราะฉันเห็นแก่ตัวสินะ ... ฉันถึงไม่อยากปล่อยเธอไป ปากบอกไม่อยากรั้ง แต่ในใจมันขัดแย้ง ... ไม่รู้ว่าเธอจะรู้ความหมายในการที่ฉันเรียกเธอว่า หมา หรือเปล่านะ ... ถ้าเธอคิดได้ก็คงไม่ต้องบอก

ไว้วันหลังฉันจะซื้อปลอกคอให้นะเบิร์นนิ่งดราก้อน ... จะซื้อสายจูงไว้เอามาเดินเล่นให้เธอล่ะกันนะ ฮ่ะๆ

Cyrille Lune Berlitz
===========================
Berry_Berlitz: ... โนคอมเมนต์ค่ะ ... จะคิดว่าจริงหรือไม่จริงก็ได้แล้วแต่นะคะ ...