:|[AQUARIAN GUILD]|:

สวัสดีไดอารี่

เช้าวันนี้อากาศดีเช่นเคย ถ้าแกมีจมูกแกคงอยากสูดหายใจเข้าไปลึกๆ[ขอโทษทีนะที่ไดอารี่ไม่มีจมูก : คนแคส]

ถึงจะสู้บ้านเกิดฉันไม่ได้ก็เถอะ

วันนี้มีอารมณ์อยากออกไปเดินเล่นที่ตลาดฉัน

เลยลากจักรยานสีแสบที่ยืมมาจากเมื่อหลายวันก่อนกิลด์มาใช่แทนการเดินซะเลย

จะว่าไปช่วงนี้ฉันไม่ได้ก้าวเฉียดเข้าไปในกิลด์เลย[ไม่ได้เข้าจริงๆน่ะแหละ : คนแคส]

ทุกคนจะเป็นยังไงบ้างนะ อยากรู้จัง

สงสัยต้องหาเวลาว่างเข้ากิลด์ซะแล้ว

ว่าไปนั่นแล้วฉันก็คิดเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย โดยไม่ได้สนใจสิ่งที่กำลังทำอยู่

ด้วยประการฉะนี้เหตุการณ์ไม่น่าจะเกิดก็เลยเกิด

เมื่อทางข้างหน้าเป็นเขตก่อสร้างที่แม้ไม่ใหญ่โตอะไรมากมาย

แต่ก็มีทรายอยู่เต็มไปหมด บวกกับความเร็วจักรยานที่ไม่รู้เพิ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

พุ่งตรงไปเต็มที่ๆเขตก่อสร้างนั้น

และ

โครมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!แผละ
[เสียงข้างหลังนี่มันอะไร : คนแคส]

และแล้วรู้สึกตัวอีกทีฉันก็ลงไปกองอยู่กับทรายบนพื้นซะแล้ว

มันเกิดอะไรขึ้น ฉันถามตัวเองในใจก่อนที่จะมีชายคนหนึ่งในทีมก่อสร้างเรียกความคิดฉันกลับมา

ด้วยการลากจักรยาน[หรือเรียกว่าเศษซากที่เคยเป็นจักรยานดีล่ะ : เชเดน][บ้านฉันเรียกเศษเหล็ก : คนแคส]

มาส่งคืนให้ และเมื่อหันกลับไปรับเศ... เอ่อ จักรยานก็ได้พบความจริงอีกประการที่ว่า

ฉันชนถังผสมปูนของเขาจนยุบบุบลงไป (โชคดีนะที่เขาไม่เรียกค่าเสียหายกับฉัน)

ความอับอายขายขี้หน้าเลยพุ่งกระฉูดจนทนยืนเอ๋ออยู่ตรงนั้นไม่ไหวรีบเดินหนีออกมา

แม้ตอนสุดท้ายก็ไว้วายลื่นทรายตรงปลายเขตกาอสร้างอีกซะนี้

ด้วยเหตุการณ์นี้ทีมงานก่อสร้างคนเอาไปเล่ากันอย่างสนุกสนานว่าเคยเกิด

"โศกนาฏกรรมจักรยานสีแดง"ของเด็กคนหนึ่ง ที่ชนข้าวของเสียหายแต่เจ้าตัวกลับไม่มีแม้แผลถลอก

(เหนือคนจริงๆ)