:|[AQUARIAN GUILD]|:

15/06/08
 

"ฮ้าว ... วว" เด็กสาวผมสีชมพูนั่งหาวปากกว้างอยู่บนเตียงของผู้เป็นพี่สาวของตน ด้วยเหตุที่ความไม่ถูกกับพี่สาวเท่าที่ควรจึงส่งผลให้คนถูกยึดเตียงนอนเอาหนังสือพิมพ์ข้างๆ กายมาม้วนแล้วตีป้าบเข้าทีหัวอย่าไม่มีรีรอ

เจ้าตัวเด็กผมสีชมพูร้อง 'โอ้ย' ขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะหันไปทำตาขวางใส่หญิงสาวผมสีบลอนด์ที่ตอนนี้หันกลับไปหาโต๊ะทำงานซึ่งมีแต่เอกสารวางกองอยู่จนมิดหัวเธออยู่แล้วนั่น

"พี่จินซ์! เจ็บนะ!" เธอร้องก่อนจะคลำหัวตัวเองป้อย ... ไม่ได้เจ็บมากเท่าที่ควรแต่แกล้งให้คนเป็นพี่เห็นใจต่างหาก  แต่สิ่งที่เธอหวังนั้นคงจะไม่เป็นจริง เพราะพี่สาวดักทางเธอได้ตลอด คนเป็นพี่นั่งนิ่งๆ ก่อนจะเขียนงานต่อไปโดยไม่มีการหันมามองเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเตียงสักนิดเดียว    เจ้าของเรือนผมสีชมพูทำแก้มป่องๆ ก่อนจะหันไปอีกทาง

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เจ้าของเรืนอผมสีชมพูไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร แต่เวลาผ่านไปนานราวกับร้อยปีเลยสำหรับเธอ      ผ่านไปสักพักแรงบางอย่างที่ทำให้เตียงยุบลงไปก็เกิดขึ้นทำให้เด็กสาวหันไปมองควับ ... แต่ก็ที่จะได้รู้ว่าคือใครและคืออะไร ก็ถูกคนเป็นพี่สาวโอบกอดไว้จากด้านหลัง

"แบล็คไฟร์ ...พี่ขอโทษนะ" หญิงสาวเอ่ยเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่แทบจะทำให้คนฟังหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะซุกหน้าของเธอลงบนแผ่นหลังของเด็กสาว ในใจของผู้เป็นน้องสาวเต้นผิดจังหวะขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าติดสีชมพูเหมือนสีผม อุณหภูมิในตัวที่เริ่มจะร้อนขึ้นเพราะเสียงที่ทำให้ชวนทรมาณของพี่สาวตน

เด็กสาวเรือนผมสีชมพูไม่พูดอะไรทำแก้มป่อง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆ ราวๆ อยากให้ง้อ "ก็พี่อ่ะ...บ้าที่สุดเลย" และด้วยใบหน้าของเจ้าหล่อนที่เล่นเอาคนเป็นพี่ยิ้มบางๆ นั่น          ซึ่งเมื่อไรที่พี่สาวเธอยิ้มบางๆ ออกแนวเจ้าเล่ห์นั้นเธอรู้ดีว่าจะโดนอะไร     ผู้เป็นพี่กดจมูกของตนลงบนแก้มใสๆ ของแบล็คไฟร์ผู้เป็นน้องสาว

"พี่จินซ์! เดี๋ยวถ้าอยู่ๆ แฟนพี่เปิดเข้ามาเห็นจะทำยังไงล่ะ?!" เจ้าหล่อนถามเสียงนุ่ม ซีริลยิ้มก่อนจะเดินไปล็อคประตูห้องแล้วร่ายเวทมนตร์บางอย่างรอบๆ ห้องอย่างชำนาญก่อนจะเดินไปที่เตียงอีกครั้ง ก่อนจะจับมือผู้เป็นน้องสาวแล้วพาเข้าไปในตู้เปลี่ยนเสื้อผ้าที่แสนแคบและมิดชิดที่สุด

ภายในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแสนคับแคบ เมื่อทั้งสองคนเข้าไปอยู่รวมกันแล้วยิ่งดูแคบลงถนัดตา หญิงสาวผมบลอนด์เอามือล็อคประตู

"ยืนไหวมั้ย?" ผู้เป็นพี่ถามด้วยน้ำเสียงทรมาณใจคนเป็นน้องอีกครั้ง เจ้าหล่อนหน้าแดงราวกับลูกตำลึง และพยายามเอามือขึ้นมาทุบตีอย่างงอนๆ

คนเป็นพี่ยิ้ม ก่อนจะเดินชิดตัวเข้าหาคนที่เป็นน้องสาว หน้าอกคัพซีภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวที่น่าสัมผัส เบียดเข้าไปที่บริเวณลำคอจนเกือบถึงปากของเด็กสาว

คนเป็นน้องกลืนน้ำลายตัวเองลงคอก่อนจะมองหน้าอกของพี่สาวของตนด้วยสีหน้าอายเล็กน้อย ก่อนที่จะได้ทำอะไรมากกว่านั้น ... เด็กสาวเรือนผมสีชมพูก็ถูกริมฝีปากบางทาบเข้าที่ริมฝีปากแสนนุ่มสีชมพูที่เชิญชวนนั่น ริมฝีปากของเด็กสาวแทบจะทำให้คนเป็นพี่แทบจะทนไม่ไหว เด็กสาวเม้มปากเบาๆ อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้นและหัวใจของเธอกำลังเริ่มทำงานหนักขึ้น

หน้าตาของแบล็คไฟร์ตอนนี้ชวนน่าหลงใหล จนซีริลที่กำลังมองอยู่พร้อมๆ กับจูบอย่างดูดดื่มเหมือนจะสูบวิญญาณของคนตรงหน้ามานั้นแทบจะคลั่ง

เจ้าหล่อนสอดลิ้นเข้ารับความหวานภายในเรื่อยๆ จนมือเริ่มที่จะอยู่ไม่สุกเท่าที่ควรนัก  มือของเจ้าหล่อนเลื่อนไปอยู่แถวบริเวณหน้าอกของน้องสาว ก่อนจะนวดมันอย่างเบามือ ซึ่งไอ้การกระทำแบบนั้นแหละที่ทำให้น้องสาวของเจ้าหล่อนครางออกมาเบาๆ

"อ...อือ...พี่...จ...จิ...นซ์" เด็กสาวผมสีชมพูพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เพราะตอนนี้เจ้าหล่อนกำลังอดทนอย่างเต็มที่กับสิ่งที่พี่สาวเธอกำลังทำอยู่

แต่ ... ความอดทนนั้นมันน้อยนิด ... เมื่อคนเป็นพี่เริ่มบุกขึ้นเรื่อยๆ ...

เธอหยอกเล่นกับปลายลิ้นอุ่นๆ ด้วยความรู้สึกหวานติดปลายลิ้นของเจ้าหล่อน มือซ้ายคลึงหน้าอกของน้องสาวอย่างสนุกมือ ส่วนมือขวาที่ตอนนี้เลื่อนลงมาต่ำเรื่อยๆ ก็ค่อยๆ ดึงกระโปรงสุดสั้นของน้องสาวของตนให้เปิดจนถึงต้นขา ซึ่งสูงพอดีกับที่เจ้าหล่อนจะสอดนิ้วเข้าไปเล่นกับกางเกงชั้นในของเด็กสาวเรือนผมสีชมพู

"อ...อือ...อา..." สาวผมสีชมพูพยายามกลั้นเสียงเอาไว้สุดเท่าที่จะสามารถทำได้เมื่อพี่สาวของตัวเองกำลังเอาปลายนิ้วของเจ้าหล่อนมาสัมผัสตรงจุดอ่อนไหวของเธอ หญิงสาวผมสีบลอนด์รู้สึกว่าเมื่อเธอยิ่งแตะ มันยิ่งชุ่ม ... หากทำแบบนี้ต่อไปเธอต้องตายแน่ๆ หากพี่สาวคนโตของบ้านหรือพ่อของเธอรู้เข้า

คิดได้เช่นนั้นก็ตัดสินใจล้วงมือเข้าไปในกางเกงชั้นในตัวจิ๋วของผู้เป็นน้องสาว ซึ่งทำให้คนเป็นน้องสะดุ้งตัวโหยงอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

และ ...ก่อนที่จะได้ทำอะไรมากกว่านั้นเสียงขัดสวรรค์ทรงสุดจะโปรดก็ขัดซะก่อน

"ริลจัง ~ รีนจัง ~ ข้าวเย็นเสร็จแล้วน้า ~"

และ ... ทั้งสองก็ผละออกจากกัน ... ทั้งพี่ทั้งน้องมองหน้ากันอยู่สักครู่ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่ามีเลศนัย แล้วเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าในชุดที่อย่ครบเรียบร้อย

"ลงไปกินข้าวเย็นเถอะ แบล็คไฟร์ ... อ้อ" หญฺงสาวผมสีบลอนด์ทองแกล้งน้องสาวที่เธอแสนจะรักอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย (ของวันนี้) ด้วยการไล้เลียปลายนิ้วที่ใช้สัมผัสเด็กสาวผมชมพูเมื่อครู่

"พี่จินซ์อ่ะ!" เด็กสาวว่าด้วยน้ำเสียงใสๆ เธอดุฉัน พร้อมทำแก้มป่อง

"ลงไปกินข้าวเถอะ ..." เธอบอกปัด ก่อนจะเดินลงไปข้างล่างราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ความสัมพันธ์ลับๆ ระหว่างคนในครอบครัว ... มันคือสิ่งเดียวที่จะให้ใครคนนอกรู้ไม่ได้ ...แต่ถึงใครจะรู้ก็ตาม ...เธอทั้งสองคนก็ไม่ได้แคร์อะไรอยู่แล้ว

======================
Cyrille : เล่นกับยัยเด็กนี่ลำบากชะมัด (ลำบากตรงที่ต้องแต่งให้เหมาะ)
Blackfire : เล่นกันออกบ่อย ... เป็นอะไรไปคะพี่จินซ์ #แสยะยิ้ม

หมายเหตุ : จะอ่านก็กด Alt+A เอานะคะ